Amo esta terra desnuda e luxuriosa,

a terra que nos ten e nos devora:

esta amante fatal que nos namora

coa súa gracia lixeira e poderosa.

Amo esta dona que cala, ri e chora,

que se mostra atrevida e pudorosa,

que a camelia e máis a rosa

e que, logo da noite, trae á aurora.

Amo esta marabilla terra en flor,

ás lúcidas lumieiras do sentido

e o delicadísimo lume do amor.

SÓ, de verdade, vale o amor vivido:

aquel que pode vencer a nosa dor

e liberarnos da nada e do olvido.